حالت رنگ برگ های آن شبیه پوست گور خر است و به همین دلیل به نام گیاه گورخری معروف است. این گیاه نسبتا حاره ای که زادگاهش برزیل است در گلخانه های نسبتا گرم و مرطوب رشد بهتری خواهد داشت.

آفلاندرا گل های زرد رنگی دارد که در اطراف سنبله ای مجتمع شده و کاسبرگ هایی به رنگ زرد یا برحسب نوع سرخ فام دارد، البته پس از اتمام دوران گل دهی احتیاج به یک زمان 50 روزه استراحت در فصل زمستان دارد. معمولا رویش گل های آفلاندرا در اوایل پاییز ظاهر شده و تا اوایل زمستان ادامه دارد.

به آبیاری منظم نیاز دارد
در تابستان به آب فراوان احتیاج دارد ولی در زمستان باید کمتر به آن آب داد. به هر حال هیچ وقت خاک گلدان نباید خشک شود به علاوه لازم است وقتی گیاه گل ندارد، آبیاری منظم و مداوم را اصلا فراموش نکنید.

چه دمایی متعادل است؟
حداکثر دمای محیط برای آن در فصل گرما 30 درجه سانتی گراد و در هوای سرد مثل فصل زمستان 17 درجه سانتی گراد است اما به طور کلی سعی کنید در طول روز دمای 28 درجه و در شب دمای
17 درجه را برای آن مهیا کنید.

عاشق نور است
به نور زیاد احتیاج دارد، البته نور مستقیم آفتاب برگ های گیاه را آزار می دهد و ممکن است گیاه شما کمی پژمرده شود.

خاک مناسب چیست؟
خاک مناسب برای پرورش آفلاندرا مخلوطی از خاک پیث ماس و خاک لوم و مقداری ماسه نرم است. ریشه گیاه در این نوع خاک رشد بهتری خواهد داشت.

چه میزان رطوبت نیاز است؟
خاک را در طول تابستان مرطوب نگه دارید و برای این کار بهتر است گلدان ها را در داخل ظرف پلاستیکی که تورب دارند فرو کنید و روی تورب را آب پاشی کنید تا با تبخیر آن رطوبت مناسبی برای گیاه فراهم شود.

بهار زمان تکثیر است
این گیاه را در فصل بهار و در دمای 20 درجه سانتی گراد با قلمه هایی که پاشنه دار باشند در خاک مناسب تکثیر می کنند.

چه زمانی کود می خواهد؟
این گیاه نیز مثل هر گیاه دیگری نیاز به تغذیه دارد بنابراین بهتر است در فصل های گرم هر هفته یک بار به آن کود شیمیایی بدهید.

مه پاشی نیاز دارد؟
با آب ولرم و دستگاه مه پاش ماهانه گیاه را تمیز کنید و هرگز از مواد براق کننده شیمیایی استفاده نکنید.

هر 2 سال یک بار عوض کنید
معمولا در اوایل بهار و در زمان اتمام استراحت دوره زمستانی، گلدان گیاه 2 ساله را عوض می کنند.

نکاتی که باید برای نگهداری از «آفلاندرا» بدانید
چنانچه گلدان گیاه خیلی بزرگ باشد، گل ها ظاهر نخواهد شد.
اگر به مدت 45 روز گیاه را در سرمای ملایم قرار داده و گلدان آن را آبیاری نکنیم در سال آینده گل هایی زیبا و با کیفیت عالی خواهد داد. اگر در فصل زمستان گیاه را در محلی خیلی گرم قرار بدهیم، ساقه های گیاه بلند و بدشکل می شوند. چنانچه گلدان گیاه در محیط خشک نگهداری شود یا تشنه باشد، برگ های آن می ریزند. اگر خاک گلدان فقیر باشد برگ های جدید گیاه خیلی ریز می شوند. چنانچه گل های گیاه سقوط کنند و برگ ها هم به سمت پایین خم شوند، عامل آن ممکن است آبیاری بیش از اندازه، تشنگی یا گرمای شدید باشد.
با شروع فصل پاییز این گیاه به استراحت نیاز دارد و باید درجه محیط آن حدود 15درجه سانتی گراد باشد. وقتی گل آفلاندرا ظاهر شد لازم است در معرض نور فراوان قرار گیرد و آب در حد متوسط به آن داده شود. پس از تمام شدن گل باید گل های پژمرده را چید و آبیاری آن را کم کرد. حرارت نیز باید کم شود ولی از 10 تا 12 درجه سانتی گراد پایین تر نیاید.

======

چرا برگ درختان در پاییز زرد و قرمز می شود؟

فصل پاییز با تمام زیبایی هایش فرا رسیده است. از گذشته های دور رنگهای زرد و سرخ برگهای درختان در سومین فصل سال مورد توجه هنرمندان بوده است.

سرخی و زردی برگهای درختان در فصل پاییز علاوه بر زیبایی شگفت انگیزی که دارند نشانه ای از تکامل گیاهان هستند که 35 میلیون سال قبل آغاز شده است.

جالب است که رنگهای درختان بر اساس نوع منطقه ای که در آن قرار گرفته اند با یکدیگر متفاوت هستند. به طوری که لباس پاییزی درختان در آمریکا و آسیای شرقی به رنگ سرخ و اروپای مرکزی و جنوبی به رنگ زرد است.

در حقیقت درختان بر اساس قاره و عرض جغرافیایی که در آن قرار گرفته اند رفتار ویژه ای را در پوشیدن لباس پاییزی بروز می دهند.

منشاء تفاوت رنگ برگ درختان در پاییز
"یارمو هولوپانین" از دانشگاه کوپیو در فنلاند تئوری جدیدی را در مجله علمی "نیو فیتولوژیست" منتشر کرده است که نشان می دهد تغییرات آب و هوایی و مهاجرتهای بزرگی که میلیونها سال قبل زمین را دگرگون کرده اند علت اصلی رنگهای متفاوت برگهای درختان در مناطق مختلف دنیا است.

زرد
رنگدانه های زرد در برگها حضور دارند و زمانی که رنگ سبز کلروفیل کاهش می یابد در برگ درخت قدرت می گیرند. برای رنگ سرخ شرایط کمی پیچیده تر است. به طوری که رنگدانه های قرمز رنگ آنتوسیانین در برگها وجود ندارند اما با فرارسیدن پاییز تولید می شوند. این رقابت به تازگی کشف شده است و بعضی تحقیقات نشان می دهند که چرا درختان برای ایجاد رنگدانه های سرخ در برگها از منابع مختلفی بهره می گیرند.

سرخ
توضیحات متفاوتی برای قرمز شدن برگهای درختان ارائه شده است. از پخش دوباره آمینو اسیدها به بخشهای دیگر درخت تا استراتژی دفاعی گیاه در مبارزه با حشرات از جمله این توضیحات هستند. در حقیقت شته ها که مولکولهای آلی را می مکند جذب رنگ زرد درختان می شوند در حالی که به شدت از رنگ قرمز واهمه دارند. بنابراین رنگ سرخ برگهای بعضی از درختان ثمره یک مبارزه طولانی تکامل میان گیاهان و حشرات است.

تئوری

پروفسور یارمو هولوپانین در این خصوص توضیح داده است که تفاوتهای رنگهای برگ درختان در پاییز از 35 میلیون سال قبل آغاز شده است. در آن زمان مناطق وسیعی از زمین پوشیده از جنگهای همیشه سبز یا درختان حاره ای بودند. در هزاره های یخبندان و دوره های خشک بسیاری از درختان دستخوش تکامل شده و به درختان برگ ریز تبدیل شدند.

در ادامه، درختان فرایند تولید رنگدانه های سرخ را برای مبارزه با حشرات توسعه دادند. در آمریکای شمالی و آسیای شرقی، سلسله جبالی که در جهت شمال به جنوب امتداد می یافتند این امکان را فراهم می کردند که گیاهان و حیوانات از عرضهای جغرافیایی پایین تر به عرضهای جغرافیایی بالاتر مهاجرت کنند و به این ترتیب توانستند از مناطق پوشیده از یخ عصرهای یخبندان خارج شوند. همراه با این گیاهان حشرات دشمن نیز مهاجرت خود را آغاز کردند. به این ترتیب جنگ برای بقا بدون وقفه ادامه یافت.

این در حالی است که در قاره اروپا، کوهها به خصوص سلسله جبال آلپ در جهت شرق به غرب امتداد یافته اند و همین مسئله مانعی بر سر راه مهاجرت بود. به طوری که بسیاری از گونه های درختان در دوره های مختلف سرد عصر یخبندان امکان ادامه بقا را از دست دادند و به این ترتیب حشراتی که به این گیاهان وابسته بودند نیز مردند. اما گیاهانی که موفق شدند از این نبرد پیروز بیرون بیایند مزیتهایی پیدا کردند. این مبارزه با انقراض بسیاری از حشرات پایان یافت و بنابراین دیگر نیازی به تولید رنگدانه های سرخ نبود.

استثناء

به گفته دانشمندان، یکی از شواهد حمایت از این تئوری در بوته های کوچک و درخچه هایی است که در اسکاندیناوی رشد می کنند. برگهای این بوته ها در پاییز به رنگ سرخ در می آیند. در حقیقت در تفاوت با درختان، این گیاهان کوچک در عصر یخبندان زیر لایه ای از برف که از آنها در برابر دماهای سردتر محافظت می کرد به حیات خود ادامه می دادند. به علاوه، این پوشش سفید از آنها در برابر حشرات دشمن نیز محافظت می کرد و به این ترتیب در پایان عصر یخبندان، مبارزه این گیاهان با حشرات ادامه یافت. نتیجه این مبارزه در لباس پاییزی سرخ رنگ این بوته ها جلوه می یابد.

حنا ؛ گیاهی برای موهای شما

ضد باکتری، ضد قارچ، ضد تب، ضد اسپاسم، ضد ویروس، ضد آفتاب، قابض، تهوع آور، ادرارآور، قاعده آور، ملین، خلط آور، محافظ کبد، کاهش دهنده ی پرفشاری خون، سقط کننده، حساسیت زا، مهار کننده ی نیترات ردوکتاز و مسکن از خواص مفید حنا است.

حنا گیاهی درختچه ای و با ارتفاع تا 7 متری می باشد. برگ های این درختچه، ساده، بیضی، نوک تیز و به طول تا 3 و به عرض تا 1 سانتی متر هستند. این برگ ها به طور متقابل بر روی ساقه قرار می گیرند.

گل های حنا سفید یا مایل به گلی کوچک و به صورت مجتمع خوشه مانند، با ظاهری زیبا بر روی ساقه قرار دارند.

درختچه ی جوان بدون خار، ولی درختچه های مسن، دارای خار هستند. قسمت مورد استفاده ی حنا برگ آن است.

درختچه ی حنا در مناطق جنوبی ایران از جمله اطراف بندرعباس و بوشهر، استان سیستان و بلوچستان (اطراف چابهار)، استان کرمان (کرمان، بم و نرماشیر)، استان خوزستان (اطراف اهواز) و یزد رویش دارد.

منبع جغرافیایی
حنا، بومی نواحی مدیترانه است. در نواحی شرق نزدیک و هندوستان نیز کاشته می شود و از نواحی استوایی هند و مصر به نقاط دیگر صادر می گردد. در ایران نیز در مناطق جنوبی کشور، استان های کرمان، هرمزگان و بلوچستان کاشته می شود.

ترکیبات مهم
یکی از مهم ترین اجسامی که شناسایی و استاندارد کردن حنا نیز، با آن صورت می گیرد، ترکیب لاوسون یا 1 ـ هیدروکسی نفتوکینون می باشد که به میزان حدود 1% حنا را تشکیل می دهد. این ماده، منبع رنگ حنا نیز هست.

ترکیبات دیگر حنا، شامل کومارین، گزانتون ها، فلاوونوئیدها، کینوئید، تانن به میزان 10- 5 درصد، رزین و مقداری اسید گالیک به حالت آزاد و مقدار کمی استرول از جمله سیتروسترول هستند.

حنا علاوه بر موارد مذکور دارای مانیتول و موسیلاژ است. وجود موسیلاژ باعث می گردد که برگ حنا به سهولت با آب به صورت خمیر درآید. حنا دارای 2/1% اسانس می باشد.

اثرات مهم
* با توجه به این که حنا یکی از گیاهان، با مقدار قابل ملاحظه ای تانن است، لذا دارای خاصیت قوی قابض می باشد؛ به همین دلیل از آن به طور خوراکی در اسهال خونی، زخم های روده ای- معده ای و به عنوان ادرارآور استفاده می شود.

* مصرف خارجی و موضعی آن، به عنوان ضد اگزما، درمان جرب (بیماری پوستی واگیری که عامل آن سارکوپتس اسکابیل می باشد)، ضد میکوزیس (بیماری قارچی پوست) و درمان زخم ها می باشد.

* در بسیاری از نقاط جهان، از جمله مصر، هندوستان، ایران، پاکستان، افغانستان، اروپای مرکزی و آمریکا، جهت رنگ کردن مو از آن استفاده می کنند. در حال حاضر، محصولات زیادی از حنا به عنوان مراقبت و محافظت از مو در جهان ساخته شده و مورد استفاده هستند، از آن جمله حنای بدون رنگ است؛ این نوع حنا رنگ طبیعی مو را حفظ و آن را درخشان می سازد.

* حنا، همچنین خاصیت بهبودی زخم های ناشی از عفونت باکتری های گرام مثبت را داشته و بر علیه قارچ های مولد کچلی مانند تری کوفیتوز، اسپوروتریکوم و کریپتوکوکوس، موثر است.

* از دیگر خواص حنا، خاصیت نرم کنندگی و ضد آفتاب آن است؛ به همین دلیل در فرآورده های آرایشی- بهداشتی، در سال های اخیر از آن استفاده می شود و جهت ترک خوردگی پوست، به خصوص دست و پا موثر است.

* حنا به صورت موضعی در تخفیف دردهای روماتیسمی نیز به کار می رود.

* جوشانده ی برگ آن برای درمان بیماری های پوستی، گاهی اوقات تسکین سردرد و دهان شویه به کار می رود.

* عصاره ی برگ های گیاه به عنوان ضد گرفتگی عضلانی دستگاه گوارشی به کار می رود.

* در بعضی نواحی، گرد برگ حنا، برگ هلو و برگ تانن دار گیاهان مختلف را مخلوط کرده و برای رفع اگزما و جلوگیری از تعریق دست و پا بدان می مالند.

مهم ترین اثرات گزارش شده حنا
ضد باکتری، ضد بارداری، ضد التهاب، ضد لوسمی، ضد کاندیدا، ضد عفونی کننده، ضد قارچ، ضد تب، ضد اسپاسم، ضد ویروس، ضد آفتاب، قابض، تهوع آور، ادرارآور، قاعده آور، ملین، خلط آور، محافظ کبد، کاهش دهنده ی پرفشاری خون، سقط کننده، حساسیت زا، مهار کننده ی نیترات ردوکتاز و مسکن.

آثار فارماکولوژیکی
به علت وجود تانن، اثرات قابض نشان می دهد. به طور کلی عمده ی آثار رنگ کنندگی و درمانی حنا را ناشی از وجود ماده ی لاوسون می دانند، اما این ماده به تنهایی عمل نمی کند و به خصوص خاصیت رنگ کنندگی آن به سایر مواد نیز بستگی دارد. لاوسون سمیت بسیار کمی دارد و موجب کند شدن زودگذر ضربان قلب با افزایش دامنه ی انقباض آن می گردد.

اثر ضد اسهالی آن را به علت کاهش تونوس و حرکات دودی شکل روده می دانند.

اثرات ضد التهاب، ضد درد و ضد تب با مصرف 500 میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن لاوسون (ماده ی مؤثر حنا) گزارش شده است. اثر ضد باکتری و ضد قارچی حنا را نیز به لاوسون نسبت می دهند.

نکات قابل توجه
1- برداشت حنا، سالی دو بار صورت می گیرد. برداشت نخست در اوایل تیرماه به نام حنای گرما که دارای برگ ضخیم و به رنگ روشن است و برداشت دوم در اواخر آبان، به نام حنای قوس که به رنگ سبز تیره می باشد.

2- با توجه به این که بعضی از خواص حنا، مربوط به ماده ی رنگی آن است، لذا به نظر نمی رسد که خواص حنای طبیعی، کاملاً مشابه حنای بی رنگ باشد. هم چنین در هنگام جدا کردن ماده ی رنگی لاوسون، مواد دیگری نیز جدا می شوند که در حنای بی رنگ حذف شده و یا به میزان کم تری وجود دارند.

3- با اضافه کردن مواد و یا گیاهانی به حنا، رنگ های مختلفی را ایجاد می کنند که نسبتاً پایدار است. مثلاً با اضافه کردن شیر یا آب لیمو به حنا، رنگ برنز را به دست می آورند.

حنا، موهای سیاه را رنگی نمی کند ولی موهای سفید یا رنگی دیگر را رنگ می کند.

گاهی به حنا گیاه رنگ اضافه می کنند که بر حسب مقدار مصرفی و زمان استفاده، به صورت قهوه ای کم رنگ، قهوه ای و یا سیاه غلیظ در می آید.

4- برای تهیه ی حنا به منظور استفاده برای موی سر، آن را با آب گرم به صورت خمیر، در می آورند و روی سر می مالند. نکته ی گفتنی این است که در این هنگام باید رطوبت گرم آن حفظ شود تا رنگ دلخواه و پایدار را ایجاد کند؛ از این رو برای مدتی (چند ساعت) روی آن حوله یا پارچه ی نفوذ ناپذیری می بندند.

5- در تحقیقاتی که در سال 1366 توسط صالحی سورمقی و همکاران در دانشکده داروسازی تهران بر روی حنای نواحی مختلف ایران صورت گرفت، حنای نرماشیر (استان کرمان) بهترین و حنای کرمان، یزد و بم در درجات بعدی بودند.

عوارض جانبی
در موارد بسیار نادر، ممکن است باعث تحریک پوست و حساسیت گردد. برگ های حنا در موش، ماده ی ناباروری ایجاد نموده است.

به عنوان رنگ کننده ی ابروها و مژه ها دقت شود، زیرا خطر آسیب رساندن به چشم وجود دارد.

برگ ها دارای خاصیت مخدر است و مقادیر بالای آن، باعث سردرد و مسمومیت می شود.