به جای والیوم، دارچین مصرف کنید

یک دونات دارچین بخورید تا با آرامش کامل همه چیز را زیبا ببینید. دارچین به اصطلاح نوعی والیوم گیاهی خوانده میشود که دارای اثر آرام کننده و شادکننده است و در مقایسه با داروهای آرامبخش تاثیرپذیری آن دوچندان است.

دارچین همچنین رمز جوانی نیز خوانده میشود، چرا که مصرف روزانه آن انسان را سلامت و جوان نگاه میدارد. دارچین برای زیاد شدن و بازیافتن نیروی جنسی به کار می رود، کلیه را گرم میکند و ضعف کمر و پاها را از بین می برد و کم خونی را درمان میکند. دارچین بهترین دارو برای دردهای عضلانی است و به تازگی در آمریکای شمالی و کانادا کرمهایی به بازار آمده که دارای دارچین است و برای رفع درد به کار میرود.

اثر مهم دیگر دارچین پایین آوردن تب است و حتی امروزه دارچین را به صورت قرص و کپسول درآورده اند که به عنوان تب بر، به کار میرود. شما میتوانید به آسانی با نوشیدن یک فنجان چای دارچین تب را به سرعت پایین بیاورید. دارچین رگها را باز میکند و اثر خوبی در گردش خون دارد.

دارچین خاصیت عجیب دیگری دارد و آن قوی کردن مصونیت بدن در مقابل امراض است و حتی میتوان گفت که اثر پنیسیلین و پادزیست (آنتی بیوتیک) را به مقدار زیادی داراست. اگر حس کردید که ضعیف شده اید و ممکن است مریض شوید، چای دارچین را فراموش نکنید و حتی اگر سرما خورده اید یا ضعف شدید دارید چای دارچین بهترین دارو است.

یکی از دانشمندان انگلیسی در کتابی که قرن نهم تالیف کرد ادعا کرده است که دارچین، معده را تمیز و آرام و قوی میکند. بنابراین اگر ناراحتی معده دارید حتما از دارچین استفاده کنید، دارچین با همه خواص دیگر طعم بسیار خوبی دارد. حتی اگر چای معمولی مینوشید آن را با یک قطعه پوست دارچین به هم بزنید که طعم آن را بهتر کند.

بی دلیل نیست که در گذشته سلمانیها که در حقیقت دکترهای طب قدیم بودند به مشتریهای خود چای دارچین میدادند.

گذشته دارچین

دارچین گیاهی است با نام علمی (cinnammomn zelanicum) که از قدیم الایام در دنیا به کار میرفته است.

در مصر حتی قبل از ساختمان اهرام ثلاثه مصر برای درمان امراض مختلف دارچین مصرف میکردند. دارچین اولین بار در سریلانکا یافت شد و بعد از آن، تمام دنیا این چاشنی را شناختند و برای طعم بهتر غذاها استفاده کردند. سریلانکا در حال حاضر بزرگترین تولیدکننده دارچین دنیا است.

دارچین درختی است کوچک، به ارتفاع 5 تا 7متر و همیشه سبز که از تمام قسمتهای آن بویی معطر و مطبوع استشمام میشود. گلهای آن در فاصله ماههای بهمن تا اوایل فروردین ظاهر می شود. برگ این درخت سبز سیر و دارای گلهایی به رنگ سفید است.

گیاه دارچین به علت داشتن اسانس و تانن، محرک و قابض است و به عنوان تقویت کننده، اعمال هضم و جریان گردش خون به کار میرود و از آن برای رفع سوءهاضمه، به ویژه در مواردی که با نفخ همراه باشد، به عنوان بادشکن استفاده میشود.

همچنین به علت داشتن تانن در رفع اسهال، ضعف عمومی بدن و انعقاد خون مصرف میشود و به صورت دارو، مانند گرد و تنتور به کار میرود.

با بررسی اثر 2 گیاه دارچین و سیاهدانه بروی نفخ معده، نتایجی که به دست آمد، نشان داد: 60درصد افرادی که سیاهدانه، 90درصد افرادی که مخلوط دارچین و سیاهدانه و 10درصدی افرادی که دارچین استفاده کردند، بهبود یافتند.

اروپاییها از گذشته های خیلی دور در شیرینی پزی و آشپزی از دارچین برای طعم دادن به انواع غذاها و شیرینیها و کیکها استفاده می کرده اند. دارچین کوبیده نشده خیلی بهتر از دارچین آسیاب شده عطر خود را حفظ میکند. از دارچین برای معطر کردن غذاهای گوشتی استفاده میشود.

شربت قند دارچینی برای بیماران قندی

تازه ترین تحقیقات نشان میدهد بیماران مبتلا به دیابت میتوانند با افزودن کمی دارچین به رژیم غذایی خود به حفظ سلامت بدنشان کمک کنند.

دارچین یک ادویه خاص است و یکی از اجزای اصلی کاری هندی است. هنگامی که آن را به غذا اضافه میکنیم طعم شیرینی به غذا میدهد که حتی میتوان آن را با شکر اشتباه گرفت. ولی در عین حال ضررهای شکر را ندارد.

به علاوه دارچین خواص بسیاری از لحاظ سلامت برای بدن دارد.

یکی دیگر از خواص دارچین این است که باعث افزایش کارایی هورمون انسولین در بدن میشود و در نتیجه بدن نیاز کمتری به این هورمون برای کنترل قند خون پیدا میکند. تحقیقات بر حیوانات نشان میدهد که ادویه مریم گلی اثر انسولین را دو برابر میکند.

زردچوبه و میخک این اثر را سه برابر کرده، ولی دارچین حتی اثر بیشتری از ادویه های ذکر شده بر انسولین خون دارا است.

بسیاری از افراد مبتلا به دیابت گزارش داده اند که مصرف یک قاشق چایخوری دارچین روزانه تاثیر بسیار مثبتی بر قند خونشان داشته است.

همچنین برخی تحقیقات نشان دهنده تاثیر مثبت دارچین در کاهش فشار خون بوده است.

پایگاه اینترنتی رویترز گزارش داد که در مطالعه ای درباره بیماران دیابتی که به مدت 40 روز روزانه یک گرم دارچین به رژیم غذایی معمول خود افزودند: میزان قند خون، کلسترول و چربیهای خونشان تا 30درصد کاهش یافت و کاهش میزان کلسترول، قند و چربی خون در بیماران دیابتی تاثیر مفیدی در بهبود سلامتی دارد.

وقتی بدن حساسیت خود را نسبت به هورمون انسولین از دست میدهد، دیابت نوع دوم بروز میکند. انسولین قند را از خون به سلولهای بدن منتقل میکند تا به عنوان انرژی مورد استفاده قرار گیرد. بنابراین وقتی بدن به انسولین پاسخ ندهد مقدار قند یا گلوکز در خون بالا میرود و منجر به خستگی و تاری دید میشود.

افزایش قند خون در دراز مدت میتواند خطر ابتلا به بیماریهای قلبی، نارسایی کلیوی و نابینایی را افزایش دهد.

افزودن مقدار کمی دارچین به چای، آب پرتقال یا غلات مفید است. با جوشاندن آب با یک تکه دارچین به راحتی میتوان چای دارچینی نیز تهیه کرد.

دارچین همچنین از بروز دیابت نوع دوم در افراد در معرض خطر جلوگیری میکند. دارچین حاوی برخی مواد است که مصرف زیاد آن میتواند سمی باشد، بنابراین در مصرف این ماده غذایی باید دقت کرد.
در این مطالعه 60 بیمار مبتلا به دیابت نوع دوم روزانه 1، 3 یا 6 گرم دارچین یا معادل آرد گندم (به عنوان دارونما) مصرف کردند. آرد گندم و دارچین به شکل کپسول استفاده میشد.

میزان گلوکز، چربی و کلسترول تمام بیمارانی که دارچین مصرف کردند تا 30 درصد کاهش یافت، اما هیچ گونه تغییری در کسانی که دارونما دریافت کردند، مشاهده نشد.

همچنین دارچین حاوی ترکیباتی است که عمل انسولین در انتقال گلوکز به سلولها را بهبود میبخشد. دارچین تقریبا هیچ کالری ندارد، به همین خاطر دیابتیها بدون خطر چاق شدن میتوانند با افزودن دارچین طعم مطبوعی به غذای خود بخشند.

هر گرم دارچین کمتر از 3 کالری دارد که بسیار اندک است.

تحقیقات قبلی نشان داده بود که دارچین ظاهرا به سلولهای چربی در تشخیص و واکنش به انسولین کمک میکند. مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی نیز نشان داده بود که دارچین سوخت و ساز گلوکز را حدود بیست برابر میکند.

تحقیقات اخیر نشان داده افزودن مقداری دارچین به دسرهای شیرین میتواند افزایش قند خون حاصله از صرف یک وعده غذای حاوی شکر را تعدیل کند.

محققان دانشگاهی به این نتیجه رسیدند که با افزودن کمی بیش از یک قاشق چایخوری دارچین به یک کاسه پودینگ برنج میزان قند خون حاصله پس از صرف غذای مالمو در سوئد با انجام تحقیقات فراوان به طور چشمگیری کاهش می یابد، این یافته صحت و شواهد و مطالعات قبلی پیرامون این ادویه پرخاصیت را مورد تایید قرار میدهد، ولی به هر حال هنوز پزشکان در تجویز دارچین به عنوان یک درمان اصلی برای دیابت در شک و تردید هستند و معتقدند برای اعلام نظر نهایی زمان بیشتری مورد نیاز است.

در این بیماری بدن نمیتواند به طور مناسب هورمون تنظیم کننده قند یعنی انسولین را مورد استفاده قرار دهد و به این ترتیب سطح قند خون بالاتر از حد طبیعی میشود. دکتر جونا هلبوویکز و تیم همراهش با انجام تحقیقات بر 14 داوطلب سالم از لحاظ بیماری دیابت قند خون آنها را قبل و بعد از خوردن یک کاسه پودینگ برنج اندازه گیری کردند، یک بار نیز قند خون آنها پس از خوردن پودینگ حاوی دارچین مورد آزمایش قرار گرفت، کلیه تستها دو ساعت پس از خوردن غذا انجام شد، نتایج این آزمایشها نشان داد وجود دارچین در دسر یا غذا سبب کم شدن سطح قند خون در این افراد شده است، حال آنکه پس از صرف غذا یا دسر ساده (بدون دارچین) سطح قند خون نسبتا بالاتر بود.

هلبوویکز دلیل این امر را عملکرد دارچین در کمک به کاهش سرعت عبور غذا از معده به روده میداند، این تیم با استفاده از اسکن ماورای صوت دریافتند داوطلبان با استفاده از غذای دارچیندار تخلیه معده آهسته تری دارند، این تیم با تحقیق بر تعدادی از افراد مبتلا به دیابت نوع دوم از آنها خواستند به مدت 20 روز در رژیم غذایی خود از دارچین استفاده کنند، پس از این مدت مشاهده کردند سطح قند خون و کلسترول به سرعت کاهش یافت. البته تا کنون گزارشی از عملکرد دارچین در بهبود بیماران به دیابت نوع یک به دست نیامده است، به نظر میرسد این ادویه بر نوع یک هیچ تاثیری ندارد.

خطرات استفاده زیاد دارچین

افرادی که آلرژی دارند، نباید از مصرف دارچین در غذاهای خود پرهیز کنند، زیرا دارچین موجب تشدید آلرژی نمی شود.

گاهی می شنویم یا در صفحه حوادث روزنامه می خوانیم که پسری به صورت دختر مورد علاقه اش اسید پاشیده یا او را به قتل رسانده زیرا از او جواب رد شنیده است... گاهی هم افرادی به بهانه دوست داشتن کسی تا مدت ها برایش مزاحمت ایجاد می کند اما چرا فردی که ادعا می کند عاشق یک نفر است و تا پای جان او را دوست دارد، حاضر می شود به او صدمه وارد کند، مزاحمش شود یا حتی جان او را بگیرد؟

در این رابطه با دکتر لیلا بهنام، روان درمانگر گفت و گو کرده ایم.

تجربه های دوران کودکی و دوست داشتن

تصور ما از عشق و انتخاب همسر آینده، تصوری است که از خانه در ذهن ما شکل گرفته است؛ برای مثال اگر در خانه «طرد شدن و عدم پذیرش» حاکم بوده، عشق را این گونه می فهمیم.

گاهی در عشق، از فضای آشنای کودکی مان می گریزیم. برخی افراد خانواده خود را نپذیرفته اند و همواره مایل به فرار از خانه بوده اند. آنها در تجربه عشق دقیقا افرادی را متضاد با ویژگی های اعضای خانواده انتخاب می کنند. چنانچه فردی در دوران کودکی خود ناکامی زیادی را تحمل کرده باشد یا مطلقا تجربه ناکامی نداشته باشد، شکست عشقی موجب افت اعتماد به نفس در او شده و احساس خشم می کند که ممکن است با انتقام همراه شود.

سبک های دوست داشتن

1 – عشق کودکانه: هر معشوقی که شخصیت روانی سالمی داشته باشد از این نوع عشق گریزان است که دارای ویژگی های زیر است:

مرز ندارد: عاشق فکر می کند معشوق باید تماما در اختیار او قرار گیرد و مرزهای روانی طرف مقابل را نیز درهم می شکند.

ایده آلیزه می کند: معشوق به شدت ایده آلیزه شده و واجد قدرت و حمایت کنندگی بسیار فرض می شود.

استفاده از مکانیسم دفاعی «جداسازی»: معشوق در نظر عاشق تماما خوب جلوه می کند با تجربه کوچک ترین ناکامی، معشوق تماما بد شده و عشق پرشور تبدیل به نفرت می شود.

انتظار محبت یک طرفه: این افراد در حالی که انتظار توجه و مراقبت و محبت بی پایان از طرف همسر خود دارند اما حاضر نیستند چنین توقعاتی را برای طرف مقابل خود برآورده کنند.

حس مالکیت دارد: در هر عشق سالمی، مقداری حس تملک وجود دارد اما این پدیده در عشق کودکانه، اساس ارتباط است؛ معشوق حوزه خصوصی عاشق فرض می شود؛ بنابراین کلیه ارتباطات دیگر باید محدود یا حذف شود.

تحمل ناکامی را ندارد: عاشق همانند کودکی رفتار می کند که تاب تحمل «نه شنیدن» به خواسته هایش را ندارد.

2 – عشق بالغانه: فرد عاشق ضمن تمایل به بودن با دیگری به مرزهای روانی طرف مقابل احترام می گذارد. این عشق، شرطی است؛ این پیام که «من تو را تحت شرایط خاصی دوست دارم»، اساس رابطه است، ایده آلیزه نمی کند، واقع بین است و تلاش می کند تمام خصایص منفی یا مثبت طرف مقابل را ببیند.

دلبستگی اولیه و عشق بالغانه

دلبستگی اولیه که معادل پیوند عاطفی نسبتا پایداری است که میان کودک و مادر، ایجاد می شود؛ این دلبستگی سه سبک دارد:

مادر گرم، مادری است که به نیازهای اساسی کودک پاسخ مفید می دهد و این پیام را به او می رساند که دنیای بیرون امن است و نیازهایت پاسخ داده خواهند شد.

سبک دوم ارتباط نوزاد بامادر، ارتباط توام با دوگانگی است؛ یعنی مادر گاهی گرم است و گاهی سرد. کودک گاهی احساس ایمنی می کند و گاهی احساس تنهایی.

نوع سوم ارتباط فاقد هر نوع گرمی، پاسخ دهی و رفع نیاز است. در این حالت، کودک امنیت را تجربه نمی کند.

افرادی که در کودکی سبک اول رابطه را تجربه کرده اند، در رابطه با همسر خود، بالغانه رفتار می کنند، محبت می کنند و محبت می گیرند؛ بی آنکه نگران از دست دادن باشند اما افرادی که دلبستگی اولیه شان، ناایمن بوده، نگران از دست دادن رابطه اند؛ بنابراین دچار چسبندگی یا احساس مالکیت می شوند.

ردپای اختلال های روانپزشکی در عشق کودکانه

افراد مبتلا به بعضی اختلال های شخصیتی، عشقی کودکانه خواهند داشت و واکنش های ناگهانی خشمگینانه از آنها دور از انتظار نیست؛ از جمله:

اختلال شخصیت مرزی: افراد مبتلا، از مکانیسم جداسازی استفاده می کنند.

اختلال شخصیت خودشیفته: نشانه های این اختلال «اهمیت به خود، خودبزرگ بینی و احساس بی نظیر بودن» است. برای فرد خودشیفته، تحمل شکست در عشق، دیوانه کننده است زیرا تصویر تمام و کمالی که از خود دارد فرو می ریزد.

افراد مبتلا به اختلال سازگاری: اختلال سازگاری عبارت است از علائم احساسی یا رفتاری بیش از اندازه در پاسخ به یک موقعیت استرس زا که فرد نمی تواند آن طور که انتظار می رود با اتفاق پیش آمده، سازگاری کند.

واکنش های شایع به ناکامی در عشق

پرخاشگری: می تواند شامل برخوردهای فیزیکی، مزاحمت، تهدید و ویران سازی بوده و یا حتی خود را به شکل افسردگی نشان دهد.

بی تفاوتی: بی اعتنایی و کناره گیری پاسخی است که رواج قابل توجهی دارد.

استفاده از مکانیسم های دفاعی: استفاده از مکانیسم هایی چون دلیل تراشی، سرکوب و انکار در کوتاه مدت مفید است اما در درازمدت، اضطراب زا خواهد بود.

فرایند سوگ: افراد سالم، در مواجهه با ناکامی در عشق، سوگواری می کنند که چهار مرحله دارد؛

«انکار»؛ فرد از دست دادن معشوق را انکار کرده و ارتباط عاطفی اش را حفظ می کند. «چانه زدن»؛ فرد در مقابل اینکه معشوق را از دست داده، مقاومت کرده، بنابراین او را در ذهن خود حفظ می کند.
«خشم»؛ فرد از معشوق از دست رفته، عصبانی می شود و او را مسبب رنج های خویش می بیند
و در آخر «حل شدن»؛ فرد، فرایند سوگ خود را طی کرده و دوباره قادر خواهد بود، عاشق شود.

کاهش آسیب های شکست عاطفی

باور کنیم که عشق، پدیده ای هیجانی قابل مدیریت و کنترل است.

هویت عاشق نباید از بین برود و هویت فردی در کنار هویت ارتباطی باید حفظ شود.

چنانچه باور کنیم هیجان عشق با گذشت زمان، فروکش خواهد کرد، از هرگونه ایده آل سازی دست برمی داریم.

اولین ارزیابی ما در ارتباط عاشقانه هرگز واقع بینانه نیست و بعد از مدیریت هیجانی، باید بار دیگر فرد مورد نظر را مورد ارزیابی قرار دهیم و چنانچه به تنهایی قادر نیستیم، از دیگران کمک بگیریم.

هنگامی که به فرد بخصوصی توجه می کنیم، عواطف ما بر او متمرکز می شود. بهتر است، توجه خود را به امور دیگری مانند کار، مطالعه و ورزش متمرکز کنیم.

جلوگیری از قربانی شدن در ارتباط عاطفی

پیام های نگران کننده در ارتباط عاطفی عبارتند از:

مالکیت: «با دیگران صحبت نکن، این جوری بپوش. اونجا نرو.»

نباید از این پیام چنین برداشت هایی داشته باشید: «چقدر من رو دوست داره. بهم تعصب داره. دوریم رو نمی تونه تحمل کند.»

واکنش صحیح به این پیام، قاطعیت است. روابط عاطفی، به معنای از دست دادن، هویت و استقلال فردی نیست. باید بی درنگ و قاطعانه، مرزها و نیازهای خود را اعلام کنید، چنانچه تغییر قابل توجهی در رفتارهای او ایجاد نشد، توصیه می شود، رابطه، تعدیل و قطع شود.

ایده آل جلوه کردن: «تو فوق العاده ای، عین تو پیدا نمی شه، بدون تو نمی تونم زندگی کنم».

چنین برداشتی از این پیام صحیح نیست؛ «عاشقمه». در ابتدای تمامی روابط عاطفی، چنین پیام هایی متداول است اما چنانچه این پیام ماندگاری داشته و با این پیام همراه شود که «هر طور رفتار کنی، دوستت دارم»، جای تامل دارد. واکنش صحیح، مواجه ساختن طرف مقابل با ویژگی های واقعی شماست. او را یاری کنید تا ناکامی های کوچک ارتباطی را تجربه و باور کند که شما نقاط ضعفی دارید که شاید باب میل او نباشد.

خشم های شدید و ناگهانی: هرگز بروز چنین حملاتی را شوخی نگرفته، موقتی قلمداد نکنید. بلافاصله از متخصصان بهداشت روان برای بررسی رابطه یاری بگیرید.

توصیه هایی برای عشاق ناکام

اگر پس از تجربه ناکمی در عشق، خشم زیادی را تجربه کرده و با افکار انتقامجویانه اجباری و تکرار شونده مواجهید، از متخصصان بهداشت روان و نزدیکان، درخواست کمک کنید.

در مورد اینکه چه کارهایی را می توان برای حل مشکل انجام داد، بیندیشید و با دیگران، ترجیحا افراد بالغ مطرح کنید.

با دیگران درد دل کنید و خود را تسکین دهید.

باور کنید که خشمگین هستید و خشم، اجازه هر نوع رفتار مناسبی را از شما سلب کرده است.

افکار خود را وارسی کنید؛ چنانچه به تنهایی قادر نیستید از دیگران کمک بگیرید، ردپای خطاهای شناختی را در پیدایش خشم شدید خود جست و جو و اصلاح کنید.