مورد استعمال داروهاي گياهي تنها بر اساس اطلاع رساني است
..........................................................................................................
مورد استعمال داروهاي گياهي تنها بر اساس اطلاع رساني است
..........................................................................................................
دارچين
دارچين، دشمن قند خون موادغذائی - گروه سلامت:
اگر خواص ادويه و خوراکيها را
به روشهاي علمي بررسي کنيم،
نتايج جالبي به دست ميآيد.
يکي از تازهترين اين نتايج را محققان سوئدي
درباره دارچين به دست آوردهاند. آنها ميگويند
آزمايشهاي آنها نشان داده
افرادي که پودينگ (يا فرني)
خود را با دارچين ميل کردهاند،
بعد از آن قند خونشان کمتر از بقيه بالا ميرود.
بقیه در ادامه مطلب
کلیک کنید
۹۰.۱.۵
ویرایش۹۱.۵.۷
توضيح اين که بعد از صرف غذا،
به طور طبيعي، قند خون بالا ميرود،
طوري که تا دو ساعت بعد از آن
ميزان قند خون به بالاترين حد ميرسد
و به تدريج با وارد شدن قند به داخل سلولها،
براي استفاده، از مقدار آن کم ميشود.به گزارش آسوشيتدپرس،
اين مطالعه
در دانشگاه «مالمو» ي سوئد،
نشان داده است دارچين اضافه شده، توانسته اين افزايش قند خون را تا حدي کنترل کند.بررسي حرکات دستگاه گوارش اين افراد،
که البته سالم بودهاند، نشان داده که دارچين توانسته زمان عبور غذا از معده به روده را اندکي طولاني کند.به اين ترتيب غذا به تدريج جذب شده
و همين باعث شده که قند خون هم به آرامي بالا برود.مطالعات قبلي نشان داده
که از دارچين ميتوان
براي کنترل قند خون ديابتيها
هم استفاده کرد، اما
اين محققان ميگويند
کار آنها چنين نتيجهاي نداده
و ممکن است سازوکار
دارچين در
افراد ديابتي کاملاً متفاوت و حتي متناقض باشد.بنابراين براي تجويز آن
به اين بيماران،
نياز به تحقيقات بيشتري داريم.
نتايج اين مطالعه
در نشريه «تغذيه باليني» آمريکا منتشر شده است...........................................................................................................................
بابونهگلهاي بابونه داراي
اسانس روغني آنته مين ( Anthemine) تانن ،
فيتوسترول و همچنين ماده اي تلخ
بنام اسيد آنته ميك Anthemique Acid است.براي درمان زخم معده يك ليوان چاي غليظ بابونه درست كنيد
(4 قاشق چايخوري بابونه در يك ليوان آبجوش
و يا چهار تا چاي كيسه اي
بابونه در يك قاشق ليوان آب جوش )
و صبح ناشتا هستيد اين ليوان چاي
را بنوشيد و سپس در رختخواب به پشت دراز بكشيد
و بعد از چهار دقيقه بخوابيد و
البته بعد از يك ربع ساعت مي توانيد
صبحانه خود را ميل كنيد. اين عمل را به مدت دو هفته ادامه دهيد تا زخم و ورم معده به كلي شفا يابد.استفاده از این گیاه باعث درمان
سردرد و ميگرن و همچنین سنگ مثانه را خرد و دفع مي كند.براي درمان چشم درد ، بابونه را
در سركه ريخته و بخور دهيد.براي تسكين دردهاي عضلاني چاي بابونه بنوشيد .جويدن بابونه براي
التيام زخم هاي درمان مفيد است.بابونه تب بر و تسكين دهنده درد است
و تقويت كننده معده است.براي تسكين درد در هنگام دندان درآوردن بچه ها
، به آنها چاي بابونه بدهيد.براي رفع بي خوابي و داشتن يك خواب آرام و راحت ،
كافي است 10 دقيقه قبل از اينكه
به رختخواب برويد يك فنجان چاي بابونه بنوشيد.بابونه درمان كننده بي اشتهايي است
و براي رفع ورم روده موثر است.چاي بابونه درمان كننده كم خوني است.
همچنین از بابونه براي رفع كرم معده و روده استفاده كنيد.حمام بابونه اثر نيرو دهنده دارد .
براي اين منظور چند قطره اسانس بابونه را در وان حمام ريخته مدت يك ربع ساعت در آن دراز بكشيد .براي تسكين درد ، چند قطره اسانس بابونه
را با يك قاشق روغن بادام مخلوط كرده
و روي محل هاي دردناك بماليد درد را تخفيف مي دهد.اسانس بابونه مخلوط با روغن بادام
براي رفع ناراحتي هاي پوستي نظير اگزما ،
كهير و خارش مفيد است.همچنین براي رفع گوش درد
و سنگيني گوش، يك قطره روغن بابونه را در گوش بچكانيد.روغن بابونه را براي از بين بردن كمردرد ،
درد مفاصل و نقرس روي محل درد بماليد.گفتنی است آنهایي كه يائسه شده اند
بهتر است همه روزه چاي بابونه بنوشند
زيرا اختلالات يائسگي را برطرف مي کند...................................................................
علف چای گیاهی پایا،
فاقد کرک و پایه چوبی است،
طول آن به هشتاد سانتی متر می رسد.این گیاه ساقه ای ایستاده دارد
و در پایین چوبی است برگهایش تخم مرغی بوده
و دارای گلهای زرد درخشان، نسبتا بزرگ
و مجتمع در گل آذین وسیع پانیکولی است.
علف چای در تهران، اطراف دشت کرج، دره چالوس،
لاهیجان، تالش، بهشهر، ارومیه، کوه ال - و - ن - د،
نهاوند و بروجرد پراکندگی دارد.قسمتهای مورد استفاده آن سرشاخه های گلدار است
که از خرداد تا تیر ماه جمع آوری می شود..............................................................................................................
شاهي آبيشاهى آبى كف پوش و فرش زمردين چشمه سارها است.
اين گياه در چشمه سارهاى كوچك
و نواحى مرداب ها زياد ديده مى شود.
از اين رو به آن شاهى آبى نيز مى گويند.
طبع شاهى آبى گرم و تر است.
اين گياه داراى ويتامين هاى E، C، B،
و به ويژه ويتامين B1 و املاح كلسيم، سديم، گوگرد
و پنى سيلين طبيعى است.
مصرف اين گياه در درمان هاى خانگى (طب سنتى)
بيش از همه براى ديابتى ها توصيه شده است.
اين گياه علاوه بر درمان قند،
در درمان ناراحتى هاى پوستى مانند اگزما و خارش
نيز كاربرد دارد.
همچنين مصرف آن از ريزش مو جلوگيرى مى كند
و دردهاى قاعدگى و مفصلى مزمن را آرام مى سازد.
بولاق اوتى داراى اثر آرام كننده در دردهاى عصبى است
و در درمان بيمارى هاى كليه و كبد نقش ويژه اى دارد.
اين گياه تصفيه كننده خون، مقوى معده،
اشتهاآور و مدر شناخته شده است.
همچنين دارويى انرژى زا و نيروبخش براى بيماران خسته
و افراد ضعيف است.
شاهى آبى نفخ و زخم سيستم گوارشى
به ويژه روده را بهبود مى بخشد،
از سكته مغزى
(به دليل داشتن آسپرين طبيعى) جلوگيرى مى كند
و نيروى جنسى را افزايش مى دهد.
همچنين از ريزش مو و شكستن ناخن جلوگيرى مى كند.
(به دليل داشتن كلسيم، ويتامين ها و املاح مفيد ديگر)
در سرطان سينه از بولاق اوتى
به عنوان داروى كمكى و پيشگيرى كننده
ياد شده است. اين گياه
در ناراحتى هاى سيستم تنفسى
مانند آسم و سل ريوى به ويژه در درمان برونشيت
كاربرد درمانى دارد.
مصرف اين سبزى باارزش باعث طول عمر مى شود
(به دليل تقويت عمومى و
پيشگيرى از بيمارى ها و داشتن مواد،
املاح و ويتامين هاى ضرورى بدن).
در طب سنتى، از شاهى آبى
در درمان نقرس و راشيتيسم و رماتيسم استفاده مى شده
و هم اكنون نيز گياه درمانگرها
به ديده اعجاز به آن مى نگرند.
اين سبزى خون را تصفيه مى كند
و جلوى خونريزى اعضا را مى گيرد.
اين گياه به دليل تصفيه كردن خون،
كدورت پوست را برطرف كرده،
باعث سرخ شدن پوست صورت مى گردد. علف چشمه به دليل مدر بودن،
سنگ هاى كليه را دفع مى كند. به علاوه، دوست خوب كبد است و يرقان را درمان مى كند.
همچنين تب هاى عفونى را برطرف مى سازد
(همراه با عناب) و طحال را تقويت مى كند.
بخوريد و بنوشيد، اما اسراف نكنيد
زياده روى در مصرف شاهى آبى
(اگرچه داراى خواص مفيد بى شمارى است.)
نيز همانند ساير خوراكى ها عوارض جانبى دارد.
مصرف بيش از حد شاهى آبى
سبب ايجاد مضرات زير مى شود:
- بواسير
- مشكلات در زنان حامله
- افزايش سودا
- سوءمزاج
- اسپاسم مثانه و رحم
- ناراحتى حلق
- ورم پروستات (زياده روى در مصرف)
- كليه (زياده روى در مصرف)
مصارف غذايى شاهى آبى
به جز مصارف دارويى،
مى توان از آب شاهى آبى
به صورت (آب سبزى)
به شكل ساده و يا شربت،
در رژيم هاى غذايى براى ناراحتى هاى
دستگاه هاضمه و چاقى استفاده كرد. چاى بولاغ اوتى اگر جايگزين
يك وعده نوشيدنى چاى روزانه شود،
در پيش گيرى و درمان بسيارى
از ناراحتى ها نقش داشته،
به عنوان يك تونيك
(تقويت كننده) باعث شادابى و رفع خستگى مى گردد. از شاهى آبى مى توان در سالاد استفاده كرد. همچنين از اين گياه مى توان به صورت تازه و خشك
در آش ها (سوپ ها) و كوكوها استفاده كرد.
شاهى آبى از تيره شاهى ها و تره تيزك ها است
و در سبزيجات مصرفى روزانه مى توان
آن را به سبزى خوردن افزود
..................................................................................................................
ريحانمصرف ريحان
در تسكين سردرد و ميگرن و نيز در درمان سرفه و
تنگي نفس موثراست.
ريحان سبز گياهي است
يكساله كه بلندي آن تا شصت سانتي مترميرسد
و برگهاي جوان آن سبز و روشن
و به شكل بيضي نوك تيز با دندانههاي ريز و معطراست. طبيعت اين گياه گرم و خشك مي باشد
و خواص درماني آن مقوي، محرك و بادشكن است
و به هاضمه كمك ميكند، علاوه براين تب بر،
آرام كننده و ضد اسپاسم است. ريحان باعث رفع بوي بد
ناشي ازخوردن سير و پياز مي شود.
همچنين زخمهاي دهان را از بين برده
و كندي دندان را برطرف ميكند. از سوي ديگر، ضعف معده و ضعف اعصاب را رفع،
و انواع سردرد و ميگرن را تسكين ميدهد.
براي قي كردن و سكسكه
و پوليپهاي بيني مفيد بوده
و درد سينه، سرفه و تنگي نفس را نيز درمان ميكند. تخم ريحان هم ملين است
وهم براي قطع اسهال مصرف ميشود.
اسهال خوني و سوزاك و زخمهاي خورنده
را درمان و دم كرده تخم آن
درجه حرارت بالاي بدن را كاهش ميدهد.
...........................................................................................................
اسفناج
سبزى ارزان و مفيدى كه ضد كم خونى است ،
قلب را تقويت مى كند
و جاروى دستگاه هاضمه بشمار مى رود.برگهاى لطيف اسفناج
را همانطور كه خام است
با روغن زيتون و كمى سركه و نمك به صورت سالاد ميل كنيد
و به طعم آن عادت كنيد و بدانيد
كه سالاد مطبوع و خوشمزه اى يافته ايد.
اسفناج از سبزيهايى است
كه از نظر داشتن آهن و يك ماده مخمر
كه براى هضم آن لازم است غنى است .
بايد به اسفناج اعتماد كامل داشته باشيم
زيرا مصرف اين سبزى در غذا آهن مى آورد
كه به نام ((فريتين )) معروف است .
چيزهاى ديگرى كه اسفناج دارد
عبارت است از: گوگرد كه خون را قليايى مى كند،
آهك كه براى استحكام استخوان و عضلات بدن
ما لازم است . آرسنيك كه تقويت كننده است .
مواد لعابى كه براى مخاط و مفاصل بدن لازم است .
مواد نشاسته اى كه توليد حرارت بدن مى كند
و يد كه با آهن به خوبى جذب بدن شده
و با كمك مواد صابونى كه اسفناج دارد
ترشح عصير دستگاه هاضمه را آسان كرده
و جذب املاح آهكى را در روده ها آسان مى سازد.ماده سبز رنگ اسفناج كمبود
املاح معدنى بدن ما را جبران مى كند
بنابراين اسفناج سبزى گرانبهايى است
كه طبيعت در دسترس ما گذاشته است
تا به كمك آن انرژى عضلات قلب و كمبود
مواد خون و تقويت غذايى خود را تاءمين كنيم .مسلم است كه اگر بخواهيم از تمام مزاياى
اسفناج استفاده كنيم بايد برگهاى
لطيف و سبز و تازه اسفناج را
به همان صورت اصلى يعنى نپخته به شكل سالاد
مصرف نماييم .
وقتى ما يك مشت اسفناج
را در يك ديگ آب مى جوشانيم
و بعد آب آن را دور مى ريزيم
و به آن هم اكتفا نكرده و بقيه آب موجود
اسفناج را هم با فشار خارج مى كنيم چيزى
به نام تفاله اسفناج در دست ما مى ماند
كه آن را مصرف مى كنيم .پس بايد حتى الامكان اسفناج را تازه
و به شكل سالاد خام مصرف كنيم
زيرا با پختن آن مقدار زيادى
از عناصر حياتى آن از دست مى رود.شايد وقتى ما در اينجا مى گوييم
اسفناج تازه را به صورت سالاد مصرف كنيد
طعم آن را در ابتدا به ذائقه شما غريب يا ناگوار باشد
ولى وقتى به خواص غذايى آن اعتقاد داشتيد
رفته رفته ذائقه شما به آن عادت خواهد كرد
و از مصرف غذايى سالاد خام اسفناج لذت خواهيد برد.براى سالاد اسفناج بايد
از كمى روغن زيتون و سركه و نمك دريايى
استفاده كنيد و يا از سوسهايى كه دوست داريد
تهيه كنيد و با آن مصرف نماييد.
آخرين مطالعات علمى درباره اسفناج
در آخرين مطالعات علمى كه
درباره اسفناج به عمل آمده است معلوم شده
است كه اسفناج داراى مقدار زيادى املاح معدنى است .
در تجزيه علمى
از صد گرم اسفناج نيز دريافته اند
كه اين گياه مفيد 510 ميلى گرم سديم ، 375 ميلى گرم
پتاسيم ، 46 ميلى گرم كلسيم ، چهل تا پنجاه ميلى گرم
آهن ، 37 ميلى گرم فوسفور، 37 ميلى گرم منيزيوم
، 29 ميلى گرم گوگرد، 6/0 ميلى گرم
منگنز، 45/0 ميلى گرم روى ، 13/0 ميلى گرم مس ،
يد و آرسنيك دارد. همچنين
ويتامين هاى ((ب )) و ((ث ))
و كاروتن و ويتامين ((ب 9))
كه به نام اسيدفوليك خوانده مى شود
و ويتامين ((ب 12)) كلروروفيل ،
اسپى تاسين مركب از ماده (آرژى نين وليزين )
موسيلاژ (مواد لعابى )، گلوسيد 7 گرم ،
پروتيدها 2 گرم و ليپيدها كمتر از 5/0 گرم
در اسفناج وجود دارد.بطور خلاصه اين سبزى
كمبود املاح معدنى بدن را جبران مى كند،
ضد كم خونى است و قلب را تقويت مى كند
و جاروى مجارى دستگاه هاضمه است .
خانم ((دونپورت )) كه صد و يازده سال عمر كرد
عمر طولانى خود را در اثر سه عامل :
1- خوشحالى . 2- تنفس عميق . 3- مصرف اسفناج ،
مى دانست .
اسفناج را در موارد زير مصرف كنيد:
1- به صورت خام به شكل سالاد
كه در ابتدا شرح آن را داديم .
2- اگر مبتلا به ضعف بدن
و يا اعصاب هستيد چند روز صبح يك ليوان
آب اسفناج و آب شاهى را مخلوط كرده و بنوشيد.
3- تخم اسفناج را اگر
به مقدار پنج تا
ده گرم در يك فنجان آب جوش دم كنيد
و بنوشيد چنانچه مبتلا به يبوست باشيد
آن را درمان خواهد كرد.4- برگهاى اسفناج را اگر در روغن زيتون بپزيد
و آن را به صورت پماد روى زخمهاى سوختگى ،
جرب و زخمهاى جلدى بگذاريد
خيلى زود التيام خواهد يافت .5- آب اسفناج پخته
را به جاى چوب پاناما براى شستشوى لباسهاى
پشمى سياه به كار مى برند
كه هم آن را بطور كامل پاك مى كند
و هم برق و جلاى خاصى به آن مى دهد.
چه كسانى نبايد اسفناج بخوردند؟
1- كسانى كه از كبد مى نالند
و بيمارى كبدى دارند.2
- كسانى كه رماتيسم دارند.
3- كسانى كه درد مفاصل دارند.
4- كسانى كه سنگ يا شن كليه دارند.
5- كسانى كه ورم روده و يا معده دارند.
چون اسفناج به علت داشتن اوكسالات دوپتاس
و آهك براى اين اشخاص مضر است .
ترخون
سبزى خوش طعمى كه خواص درمانى فراوانى دارد.
زادگاه اصلى ترخون دشتهاى جنوبى روسيه
و جلگه هاى مغولستان و سيبرى بوده است
كه با حمله مغولان اين گياه همراه آنها
به كشورهاى خاور نزديك و اروپا راه يافته است
و نام ترخون را به خود گرفته است .
ترخون گياه كوچكى است كه به ندرت ممكن است
ارتفاع آن به شصت سانتيمتر برسد.
برگهاى آن سر تيز و داراى بوى مطبوع تندى است .
گلهاى كوچك سفيد رنگى دارد كه تخم نمى دهد
و براى كشت آن بايد نشاء آن را در بهار بكارند.امروزه در ايران تقريبا
در همه شهرستانها ترخون را مى كارند
و آن را به عنوان سبزى خوردنى مصرف مى كنند.
در خيار شور چند برگ ترخون را
به عنوان گياه معطر مى گذارند
تا طعم و عطر مطبوعى به آن بدهد.كمى از تاريخابن سينا و ابو زكرياى رازى پزشكان دانشمند ايرانى
قبل از اروپاييان به خواص درمانى ترخون پى بردند
و در كتابهاى طبى خود اين دو پزشك دانشمند مى نويسند
كه ترخون نفخ را برطرف كرده و هواى آلوده
از طاعون را ضد عفونى و پاك مى كند.
اين بيطار ترخون را سبزى سفره غذا مى داند
و عقيده دارد چند برگ از ترخون اشتها
را تحريك كرده و نفس را معطر و خوشبو مى سازد.ترخون در زمان جنگهاى صليبى به اروپا وارد شد
و در نقاط مختلف اروپا كشت آن معمول و رواج يافت
و امروزه اين سبزى معطر را در غذا و دوا
به كار مى برند.
ترخون از زمانى كه در اروپا پيدا شد
در طب و درمان امراض به كار رفت
و در مصرف آن خواص اشتها آور، هضم كننده ،
مدت ماهانه خانمها و ترشح كننده بزاق دهان
و همچنين داروى دردهاى دندان تشخيص دادند.
در قرن نوزدهم دو پزشك معروف فرانسوى به نام
((شومل )) و ((كازن ))
با مصرف دم كرده و اسانس ترخون بيماريهايى
را چون ضعف معده و سوء هضم معالجه مى كردند
و از معالجه با اين گياه معطر نتايج موثرى مى گرفتند.
خواص درمانى ترخون مرهون روغن مايع اصلى آن است
كه داراى بو و طعم تندى است و مزه آن نزديك
به تربانتين مى باشد.
روغن مايع اصلى ترخون دارى هفتاد درصد
((استراگول )) و بيست درصد (ترپن ) مى باشد.
اين روغن داراى خواص تقويت كننده ،
اشتها آور، مقوى معده ، ادرار آور،
قاعده آور و كرم كش مى باشد.
ترخون را به عنوان دمكرده
به مقدار بيست و پنج تا سى گرم در يك ليتر آب دم كرده
و سه يا چهار بار در روز و هر بار يك فنجان
از آن را بعد از صرف غذا مصرف مى كنند.
اسانس ترخون به مقدار سه تا پنج قطره
در روى يك حبه قند نيز براى تقويت معده
و دفع نفخ شكم مصرف مى شود.
در اين جا بايد ياد آورى كنيم كه ترخون .
مى تواند جانشين نمك شود
و كسانى كه از مصرف نمك منع شده اند
مثل بيماران قلبى ، كسانى كه فشار خونشان بالا رفته است
، يا اشخاص چاق كه مجبور به پيروى
از رژيم غذايى بى نمك شده اند مى تواند
به جاى نمك ترخون در غذاى خود مصرف نمايند
و علاوه بر اين كه غذاى خود را با نمك احساس كنند
از طعم مطبوع و خواص شفا بخش
ترخون نيز استفاده نمايند.
ترخون اين خاصيت را دارد كه مقوى دستگاه هاضمه است
و همچنين نفخ و باد شكم را دفع مى كند.
ترخون تب بر و همچنين قاعده آور است .
در قديم به واسطه خواص درمانى اى كه داشته است
بسيار معروف بوده است و در فرانسه به نام (گياه اژدها)
و يا (شرپانتين ) معروف بوده است
و از آن سالاد درست مى كرده اند
و يا خام و با غذا مى خورده اند.ترخون را دم مى كردند و دمكرده آن
را به عنوان مقوى معده مى خورده اند
تا هضم غذا را آسان كند، گاز و نفخ شكم و روده ها
را برطرف مى سازد و قاعدگى و عادت ماهانه خانمها
را مرتب سازد و دردهاى اعصاب و انواع
رماتيسم را شفا مى بخشد.
كسانى كه مى خواهند
از ترخون به عنوان دمكرده استفاده نمايند
بايد پنج گرم ترخون را تكه تكه كرده
و در يك فنجان بريزند و روى آن آب جوش جارى كنند
و ده دقيقه بگذارند تا دم بكشد بعد اين دمكرده
را بعد از صرف غذا بنوشند.شليمر در كتاب خود مى نويسد:
در ايران حاضر (صد سال پيش )
ترخون را خام با غذا مى خورند
و يا آن را با غذا مى پزند و مصرف مى نمايند.ايرانيان ترخون را كرمكُش مى دانند
و به عنوان دواى ضد كرم دم كرده
و اسانس آن را مصرف مى نمايند
..........................................................................................................................
((شويد))
از سبزيهاى خوردنى مملكت ماست
كه همه ما آن را مى شناسيم .
با ((شويد)) باقلا پلو،
سبزى پلو و انواع آش و كوفته درست مى كنند
و طبخ آن را عوام مى دانند. امروز مى خواهيم
درباره تاريخچه شويد و ارزش غذايى و دوايى آن صحبت كنيم .
تاريخچه شويد
اصل شويد از ايران به هند و مصر بوده است
و از اين ممالك به كشورهاى
اروپا و آمريكا رفته و كشت شده است .
در كشورهاى نواحى مديترانه كشت شويد رايج است .
در بعضى از نواحى اين كشورها تخم شويد
را باد به اين طرف و آن طرف پراكنده كرده است
و باعث كشت خودروى آن شده است بطورى كه ؛
بعضى چمنزارها و كنار ديوار خانه هاى ييلاقى شويد
خود به خود سبز مى شود. در اروپا تخم شويد
در پاييز مى رسد و پرندگان كوچك آن را سمى مى دانند
و به آن نزديك نمى شوند و شايد
از بوى آن خوششان نمى آيد.
شويد در تمام تابستان گل دارد
ولى گل شويد مقدار كمى شيره و گرد گل دارد.از زمانهاى بسيار قديم شويد را به عنوان ادويه ؛
مثل سبزى خوردنى و گياه دارويى مصرف مى كرده اند.
در روى برگهاى پاپيروس
كه در مصر به دست آمده نوشته شده است
مصريان قديم شويد را مثل سبزى خوردنى مصرف مى كرده اند
در تورات مذكور است ك
قوم بنى اسرائيل به شويد به عنوان
يكى از سبزيهاى مفيد عنايت و توجه داشته اند
و مثل زيره از آن استفاده مى كرده اند.
يونانيان قديم شويد
را سبزى دارويى اعجاز آورى مى دانستند.
فيثاغورث و بقراط حكيم معتقد بودند
گرفتن چند برگ شويد در دست چپ آدمى
را از بيمارى حمله و صرع مصون مى دارد
و اجنه را در نطفه خفه مى كند.در روم قديم شويد نشانه خوشحالى و لذت بود
و همچنين علامت سر زندگى و به همين جهت گلادياتورها
در جستجوى روغن شويد بودند تا
به كمك آن قوى و زورمند شوند.ويرژيل در يكى از اشعار خود مى گويد
كه مائيدا گلهاى بنفشه را چيد
و به صورت دسته گل شويد در آورد.در قرون وسطى ((سنت هيلد گارد))
كه پزشك دانايى بود تخم شويد
را براى جلوگيرى از خونريزى بينى ،
امراض ريوى و زكام مغزى يا
زكام يونجه مصرف مى كردند.
پيروان مكتب طبى ((سالرن ))
عقيده داشتند كه شويد باد شكن است
و دملها را نرم مى كند و شكمهاى بزرگ
را كوچك مى سازد.
((ماتيول )) عقيده داشت كه
اگر كسى دچار سكسكه شد بايد تخم شويد
را در آتش بريزد و دود آنرا به بينى خود بكشند
تا سكسكه اش از ميان برود ولى خاكستر تخم شويد
اگر به چشم رود نور چشم را كم مى كند
و اشتهاى جنسى را به خواب مى برد.
مردم بعضى از نواحى شمال فرانسه
كه در مرز بلژيك ساكن هستند
نسبت به شويد اعتقاد خاصى دارند.
آنها گل شويد را مى چينند
و مخفيانه در كرست و يا كفش خود مى گذارند
تا هميشه مورد توجه شوهر خود باشند
و تفاهم زناشويى بين آنها برقرار باشد.
خواص طبى شويد
تخم شويد يكى از چهار تخم بادشكن داروسازى قديم است .
بعضى از پزشكان قديمى ادعا مى كنند
تخم شويد يكى از
داروهاى شگفت انگيز براى آرام كردن
بحرانهاى سكسكه است و كسانى كه خروپف مى كنند
معالجه مى كند.
پروفسور ((فورنيه ))
كه در عصر تحقيقات علمى درباره شويد كرده عقيده دارد
كه شويد داراى خواص تقويت كننده ضد نفخ معده ،
ادرارآور، بادشكن و ضد تشنج است .
مصرف شويد را پروفسور فورنيه مثل رازيانه ،
انيسون و زيره سياه براى معالجه ضعف قوه هاضمه ،
گرفتگى ادرار، كم شيرى و بى خوابى توصيه مى كند.
دكتر ((هانرى لوگلر)) تخم شويد را
براى معالجه سكسكه هاى تشنجى كه سربازان فرانسه
را در جنگ اول جهانى مبتلا ساخت و معروف به گريپ
اسپانيولى بود مصرف كرد و موفقيتهاى چشمگيرى
را به دست آورد.دكتر ((لوگلر)) براى تقويت معده در مورد سوء هضم
و درد معده دستور مى داد سى گرم شويد
را با سى گرم تخم سنبل ختايى
و پنجاه گرم گل تيول در يك ليتر آب بجوشانند
و مصرف كنند.
ارزش غذايى شويد
((آتنه و)) و نويسنده يونانى
و مصرى كه سه قرن بعد از تولد مسيح مى زيست مى نويسد:
((شويد يكى از مواد متعددى بود كه
در يونان كاشته مى شد آشپزهاى يونانى
آن را در دسترس خود داشتند.))
در روم قديم تخم شويد را براى معطر كردن
سوسهاى غذا به كار مى بردند و ((اپى سيوس ))
در كتاب طباخى خود دستور تهيه ((مرغ شويد))
را مى دهد كه بايد براى معطر كردن مرغ
يك دسته شويد تازه را در شكم آن بگذارند
و آن را كباب كنند.امروزه در كشورهاى شمالى اروپا شويد
را مثل ادويه مصرف مى كنند و تخم شويد را
در سوسها و يا خيارترش مى ريزند
تا بوى معطرى به آن بدهد.در قرن هفدهم ((اولين )) نخستين كسى بود
كه خيار ترشى و ترشى گل كلم را با تخم شويد
تهيه كرده كه مورد توجه همعصران او بوده است .
در ايتاليا برگ و ساقه لطيف
و تازه شويد را به صورت خام در سالاد و سبزيها مى ريزند
و مى خورند و تخم شويد را براى معطر كردن
انواع سوس و راگو مصرف مى كنند.
فرانسوى ها مدتى است كه به شويد توجهى ندارند ولى در شرق و شمال فرانسه شيرينى سازها، نانواييها تخم شويد را براى معطر كردن نان قندى و شيرينى به كار مى برند.فرانسويهاى از تركيب تخم شويد و انيسون و زيره سياه و گشنيز ليكورهاى معطرى تهيه مى كنند. در اينجا بايد اين نكته را تذكر داد كه بين طب و طباخى دو نظر هست . طب عقيده دارد شويد اشتهاى جنسى را ضعيف مى كند و در اين مورد مثل كرفس خاصيت تقويت كننده دارد.
................................................................................................................
قارچقارچ را موقعى مصرف كنيد كه در مورد آن شناسايى كامل داشته باشيدانسان چه وقت به خواص قارچ پى برد؟به نظر مى رسد كه انسان قبل از تاريخ به خواص قارچ پى برده و آن را به عنوان غذا مصرف كرده است و حتما كشف اين ماده غذايى خالى از خطر نبوده و انسانهايى در آن دوران قربانى قارچهاى مسموم شده اند زيرا انواع قارچهاى مسموم هنوز هم وجود دارد و در سراسر جهان گاهى مصرف كنندگان را دچار مسموميت و مرگ مى كند و اگر ذهن خوانندگان يارى كند همين امسال در روزنامه ها خوانديم كه در آذربايجان ايران عده اى دچار مسموميت قارچهاى سمى شده و مرده اند؟!وقتى تاريخ را ورق مى زنيم به زندگى روميان برمى خوريم كه به قارچ علاقه زيادى داشتند و آن را در صورت اغذيه خود وارد كرده بودند و عقيده داشتند قارچ در اثر رعد و برق آسمان در كوهها و جنگلها پيدا مى شود.از قرون وسطى توانستند قارچ را بكارند و نوعى از قارچ غير سمى را به نام ((قارچ پاريسى )) به عمل آوردند. اين نوع قارچ امروز هم به عمل مى آيد و كشتزارهاى وسيعى براى كشت اين نوع قارچ به وجود آمده است كه تاريك و مرطوب است .كشاورزان عصر حاضر تعجب مى كنند وقتى مى بينند مكتشفين و جويندگان عصر جديد موفق شده اند به فراوانى قارچ را روى ((پوست گلابى )) و سر ((مارچوبه )) كشت كنند و آن را افزايش دهند.طبق آزمايشهاى علمى كه به عمل آمده است در آزمايشگاههاى گياه شناسى توانسته اند با بيست گرم قارچ هر روز چهارصد گرم گوشت قارچ به عمل آورند كه از جهت مزه و طعم و خواص قارچ خوراكى را داشته باشد.ارزش غذايى قارچ قارچها از گياهانى هستند كه به طور استثنايى كلروفيل ندارند و داراى مقدار سرشارى پروتئين هستند كه پروتئين آنها از لحاظ مقدار نزديك به گوشت است و در نتيجه قارچها سبزى منحصر به فردى از اين لحاظ مى باشند كه بيشتر از سبزى به گوشت شباهت دارند.قارچهاى خوردنى سرشار از ويتامين مخصوصا ويتامينهاى ((ب 1)) و ((ب 2)) و ((پ پ )) و ((د)) مى باشند.قارچها داراى چهار تا پنج درصد مواد نشاسته اى هستند. موشها و خوكچه هاى هندى در آزمايشگاه توانسته اند با خوردن قارچ به جاى مواد پروتئين تغذيه كنند و كمترين كمبود از نظر پروتئين در آنها پيدا نشده است .قارچها هيچگونه مواد قندى ندارند و همچنين فاقد چربى هستند و از اين جهت داراى ارزش غذايى زياد هستند. متاءسفانه سللوز گوشت قارچ كه (در دم بيشتر از كلاهك آن است ) غير قابل هضم است به همين جهت است كه مصرف اين ماده غذايى را كه ((عموى گوشت ))است براى كسانى كه هضم مشكلى دارند به ندرت تجويز مى كنند.ولى در هر حال براى هر غذا شصت تا صد گرم قارچ را مى توان مصرف كرد بدون اين كه عوارض سوء هضم آن ما را ناراحت كند. مقدار مصرف قارچ در هر غذا از صد و پنجاه گرم تا دويست گرم كه تجاوز كرد هضم آن به علت سللوزها مشكل مى شود.چه كسانى نبايد قارچ بخورند؟مصرف قارچ به علت اين كه دير هضم مى شود براى پيران ، زنان حامله و كسانى كه بچه شير مى دهند مناسب نيست .كسانى كه مبتلا به اختلال كليه هستند بايد مثل تمام مواد پروتئينى از مصرف زياد قارچ خوددارى كنند.كسانى كه اختلال هاضمه دارند و يا از كبد عليل و رنجورند و يا كوليت روده دارند و يا به ورم مفاصل مبتلا هستند و يا به علت اسيداوريك موجود در خون مبتلا به نقرس شده اند نبايد قارچ مصرف كنند.چه كسانى بايد قارچ بخورند؟ كسانى كه ديابت دارند بايد قارچ بخورند زيرا قارچ هيچگونه ماده قندى ندارد.قارچ براى كسانى كه يبوست دارند مفيد است زيرا سللوزهاى آن به رفع يبوست آنان كمك مى كند.اشخاصى كه چاق هستند بايد قارچ را با سركه يا آب ليمو بخورند زيرا قارچ هيچگونه ماده چربى ندارد و در نتيجه آنها را چاق نمى كند.كسانى كه مسلول هستند اگر قارچ بخورند موجب باز شدن اشتهاى آنها مى شود و در نتيجه با اشتها غذا مى خورند و حال عمومى آنها بهبود مى يابد.چگونه بايد قارچ را انتخاب كرد؟توصيه ما در مورد مصرف قارچ به شما اين است كه هيچ وقت قارچى را كه كاملا نمى شناسيد مصرف نكنيد. وقتى خودتان نمى دانيد قارچى را كه پيدا كرده ايد سمى يا غير سمى است از مصرف آن صرفنظر كنيد. اگر به خوردن قارچ علاقه داريد بهتر است آن را از فروشنده مطمئنى بخريد و يا از قوطيهاى كنسرو قارچ استفاده كنيد.از انواع قارچها، نوعى از آن كه معروف به ((آمانيت فالوئيد)) است كشنده و مرگبار است و بقيه اقسام سمى قارچ مسموميت هاى شديد به بار مى آورد كه اگر زود به پزشك مراجعه نشود موجب هلاكت مى گردد، بنابراين در مورد انتخاب و مصرف قارچ بايد احتياط كامل را رعايت كرد
....................................................................................................................
كلم و كلم پيچگياهى كه قريب چهار هزار سال سابقه كشت داردكلم برگ يا كلم پيچ از سبزيهايى است كه در اين فصل بيشتر وجود دارد زيرا در شهرهاى جنوبى كشور موقع برداشت محصول آن است . پس ، بد نيست در اين جا از تاريخچه كلم و خواص و موارد مصرف آن گفتگو كنيم .كلم اصلا در اروپا بوده است و تاريخ كشت آن به بيش از چهار هزار سال مى رسد.اما در ايران كشت آن از چه وقت شروع شد، معلوم نيست . ولى كلم قمرى از قديم الايام در ايران كشت مى شده و در سالهاى اخير انواع ديگرش ، مثل گل كلم و كلم دگمه اى نيز در نواحى مختلف كشور كشت شده و به عمل آمده است . كلم خواص بى شمار دارد.اخيرا دكتر ((گارنت شندى )) پرفوسور دانشكده پزشكى ((استانفورد)) نتايج تحقيقات و اكتشافات خود را درباره آب كلم منتشر كرده و با بررسيهاى بالينى بطور قطع و يقين ثابت كرده است كه از 65 مورد اولسر معده كه با رژيم آب كلم معالجه كرده است شصت و دو مورد در ظرف سه هفته معالجه شده اند.دكتر ((ويليام شيو)) محقق دانشگاه تكزاس از آب كلم ماده اى به دست آورده است كه به آن ((گلوتامين )) نام داده و آن را در معالجه الكل زدگى (الكليسم ) به كار برده و نتايج مثبت و موثرى از آن گرفته است .به عقيده دكتر ((ادز)) در آب كلم مايعى وجود دارد كه براى بيماران مبتلا به ديابت (مرض قند) نيز مفيد است . دكتر ((شرايدر)) آب كلم را تجزيه كرده و عقيده دارد كه 63 درصد آن نشاسته سبز و 29 درصد آن آلبومين نباتى و 5 درصد آن (رزين ) و 89/2 درصد آن ماده سقزى است كه در آب و الكل حل مى شود.در كلم املاح معدنى ، سولفات و نيترات دوپتاس و اكسيدهاى آهن و گوگرد (اسانس گوگرد) وجود دارد.انستيتوى ملى بهداشت فرانسه از تجزيه صد گرم كلم اين مواد را به دست آورده است :3 گرم ماده پروتئين (پروتيدها) 3/0 گرم مواد چربى (ليپيدها) 6 گرم مواد قندى (گلوسيدها) 50 ميلى گرم فوسفور - 50 ميلى گرم كلسيم - 1 ميلى گرم آهن - 80 ميلى گرم ويتامين ((ث )) - 15/0 ميلى گرم ويتامين ((ب 1)) 12/0 ميلى گرم ويتامين ((ب 2)) - 6/0 ميلى گرم ويتامين ((پ پ )) 5/0 ميلى گرم پرو ويتامين ((آ))2183 واحد ويتامين ((آ)).كسانى كه كوليت دارند اگر آب كلم خام را بنوشند در درمان بيمارى آنها تاءثير زيادى خواهد داشت زيرا آب كلم خام داراى مواد لعابى است كه به كمك اسانس گوگرد و املاح معدنى پتاس و ويتامينهايى كه دارد پرده محافظى را بر روى ورم روده بوجود خواهد آورد.وقتى كلم را مى پزند بسيارى از مواد حياتى و ويتامينى آن از بين مى رود. بنابراين بايد آب آن را (البته نپخته ) بگيريد و يا به صورت سالاد مصرف كنيد.البته ممكن است آب كلم خام به ذائقه خيلى از مردم خوش نيايد، براى رفع اين ناخوشايندى مى توان آب هويج خام و چند قطره آب ليمو به آن اضافه كرد
.........
گوجه فرنگىگوجه فرنگى چه خواصى دارد، در چه مواردى به كار مى رود و بهترين راه استفاده از آن چيست ؟ طرز تهيه چند نوع غذا، مربا، شربت و ترشى با گوجه فرنگى .بيش از دويست سال نيست كه در دنياى تمدن گوجه فرنگى را شناخته اند و به خواص آن پى برده اند قبل از اين تاريخ هم گوجه فرنگى را مصرف مى كردند ولى مصرف آن تواءم با احتياط و ترس بود.زيرا در قرون وسطى گوجه فرنگى را گياهى سمى مى دانستند و كيمياگران آن زمان از آن پمادى درست مى كردند و مثل مرهم بر روى زخم مى گذاشتند و يا وقتى مريضى احتياج به دواى قى آورى داشت برگ و جوانه هاى بوته گوجه فرنگى را خرد مى كردند و به مريض مى خورانيدند و همچنين وقتى احتياج به يك دواى سقط جنين داشت آن را به زنان حامله مى دادند تا بچه خود را سقط كنند.مصرف ميوه گوجه فرنگى در كشورهاى متمدن اروپا وقتى معمول شد كه توانستند گوجه فرنگى را از صورت وحشى خودرو در آورند و آن را كشت و زرع كنند.بسيارى از تاريخ نويسان عقيده دارند كه مورخين و گياه شناسان عصر قديم از زمانهاى بسيار قديم گوجه فرنگى را مى شناخته اند و به زراعت آن آشنايى داشته اند. آنها مى نويسند گوجه فرنگى در چين قديم ، در هند و چين و بعد از آن در مصر و عربستان كشت مى شده است و بعدها در ژاپن كشت آن معمول شده و انواع و اقسام مختلفى از آن به وجود آمده است . حتى خيال مى كنند كه خرمالو پيوندى از گوجه فرنگى و انار و به است كه امروز ما آن را به نام خرمالو مى شناسيم . بعضى از تاريخ نويسان دورتر رفته و به نوشته هاى ((پلين )) گياه شناس اشاره مى كنند و مى گويند: او از گوجه فرنگى اطلاعاتى داشته و ميوه آن را گاهى به نام فلفل و گاهى بادنجان اسم برده و آن را در آن رديف طبقه بندى كرده است .((شارل پلينوس )) كه در سالهاى 1707 تا 1778 ميلادى مى زيسته است گوجه فرنگى را به خوبى شناخته و خواص آن را براى غذا و دوا شرح داده است و از زمان اوست كه گوجه فرنگى به خوبى شناخته شده و مصرف آن در دنيا تعميم يافته است .در ايران هم گوجه فرنگى بيش از صد و پنجاه سال نيست كه شناخته شده و كشت آن تعميم شده است . در صد سال پيش به جاى گوجه فرنگى به آن بادنجان فرنگى مى گفتند و ((شليمر))در كتاب خود آن را بادنجان فرنگى نوشته است .گوجه فرنگى سرشار از ويتامين ((آ)) و ((ب )) و ((ث )) و داراى آهن ، املاح معدنى بى شمار و مخصوصا فسفور و بروم است .گوجه فرنگى اشتها آور و خنك است و بدن را در مقابل امراض عفونى و كمبود ويتامين ((ث )) حفظ مى كند.چون گوجه فرنگى از غذاهاى ممتاز است و مصرف آن نيرو و نشاط مى بخشد بايد در فصل گوجه فرنگى آن را به عنوان عصرانه با نان و پنير به بچه ها بدهيد تا آن را خام و مثل سيب درختى بخورند و به اين ترتيب پوست و دانه هاى آن به هضم غذا كمك مى كند و مثل جارو مدفوعات روده ها را وادار به تخليه مى كند.گوجه فرنگى خام كاملا نرسيده ، كمى ثقيل است و براى هر معده اى مناسب نيست ولى براى اين كه با خوردن گوجه فرنگى خام دچار دل درد نشويم بايد رسيده و شيرين آن را بخوريم .توصيه شده است كه گوجه فرنگى را نبايد در روغن زياد سرخ كنيم و بپزيم زيرا سنگين مى شود و بايد در اين مورد آن را در آب جوش بپزيم و يا روى آتش زغال ، به سيخ بزنيم و كباب كنيم و اگر احتياج بود موقع مصرف كمى كره روى آن بگذاريم و بخوريم .مدت زمان درازى گوجه فرنگى را براى اشخاصى كه مبتلا به رماتيسم ، نقرس ، سنگ كليه و مثانه بودند منع مى كردند چون معتقد بودند مقدار زيادى اسيد ((اوكساليك ))دارد ولى اخيرا با آزمايشهاى دقيقى معلوم كردند كه در يك كيلو گوجه فرنگى بيش از سه ميلى گرم اسيد اوكساليك وجود ندارد و اين مقدار به هيچ وجه قابل توجه نيست . اگر در روز چند ليوان كوچك آب گوجه فرنگى خام را بخورند ادرار آور مفيدى است و اگر آن را به اندازه مساوى با آب كرفس مخلوط كنند نوشابه اى مقوى و نيروبخش به دست خواهند آمد. گوجه فرنگى رسيده و خام به عنوان غذاى اشتها آور مصرف مى شود و شما مى توانيد آن را با خيار و سبزيهايى هم به صورت سالاد تهيه و مصرف كنيد
برچسبها: گیاهات که نقش خوراکی که دارند, و نقش داوریی هم دارند
تاريخ : دوشنبه پنجم تیر ۱۳۹۱ | ۱:۶ ق.ظ | نویسنده : Biyoteknoloji araştırmacı Ali Reza Faraj |
.: Weblog Themes By Pichak :.
